W. v.d. Ploeg

Onze webmaster Pieter Venema heeft mij gevraagd iets te vertellen over mijn vogelhobby.
Dat vergt natuurlijk wel even diep graafwerk in mijn geheugen.

Het begon allemaal in Steenwijk toen ik 8 jaar was en een kanarie pietje van Sint Nicolaas kreeg. Het was een geel exemplaar en hij kon geweldig zingen. Onze onderbuurjongen had duiven en heeft mij ook overgehaald enkele postduiven over te nemen. Helaas was dit geen succes vanwege een allergieontwikkeling. Op mijn 12e jaar heb ik samen met mijn oom een kleine volière gebouwd en deze wordt bevolkt door  2 koppeltjes witte meeuwtjes en 2 koppeltjes zebravinken. Er worden ook een paar nestjes in gehangen met als resultaat binnen een jaar heel veel vogels, maar ruimte voor uitbreiding was er niet. Intussen was mijn zingende kanarie overleden. De meeuwen en zebravinken worden vervangen door 2 koppeltjes kanaries. De resultaten waren slecht en mijn aandacht voor vogels verslapte. Op mijn 21e ben ik uit huis gegaan en op kamers gaan wonen. Mijn huurbaas had  2 grasparkietjes en ik heb daar op een dag een nestblokje in gehangen. Gevolg 3 jongen waarvan 1 naar mijn kamer is verhuisd.  

 Pipo

Na een lange training is deze parkiet (Pipo genaamd) tam en zit nog maar heel weinig in zijn kooi, alleen om te eten en te slapen. In deze tijd heb ik mijn vrouw leren kennen. De parkiet was helemaal op haar gericht, zelfs naar buiten lopen was geen probleem met Pipo op haar schouder. Op mijn 24e zijn wij verhuisd naar Groningen. Hier kregen wij een woning met drie verdiepingen. De bovenste was met terras. Hier heb ik een grote volière gebouwd met een buitenvlucht op het terras. Pipo krijgt een vriendin en tot mijn verbazing zijn ze binnen de kortste keren hopeloos verliefd, dus besluit ik hun een nestblokje te geven met een paar mooie jongen als resultaat. Dit is het begin van mijn grasparkieten tijdperk.

In 1988 zijn wij naar Gieten verhuisd (Pijlkruid). De parkieten krijgen een tijdelijk verblijf maar er wordt al snel een buiten volière gebouwd. Op mijn zoektocht naar nieuwe vogels kwam ik bij Henk de Breed en Tinus Venema uit. Een koppel valken van Tinus en 2 koppels Engelse grasparkieten van Henk. Na overleg met Henk heb ik besloten afstand te doen van de kleine parkietjes. Pipo was inmiddels overleden, dus de band was niet meer zo sterk. Ook komt de vogelvereniging ter sprake en na kort overleg ben ik lid geworden.

                    
                                                                       De eerste volière in Gieten

Voor het eerst broeden in broedkooien is een nieuw fenomeen voor mij. Veel meer werk en het koppelen is dan ook een vak op zich. De kennis ontbrak, dus worden er allemaal vogelboeken gekocht en geleend van de bieb. De vogelavonden zijn gezellig en hier heb ik Jans Sloots leren kennen. Hij is ook een parkietenman met een prachtige volière. Hij heeft mij overgehaald om vogels in te zenden bij de komende vogel TT in Gieten. Hij wordt dat jaar zelf kampioen met een Bergparkiet. Zelf behaal ik niet veel punten, maar wel veel informatie op mijn keurbriefje. De koppen moeten breder en hoger. Het masker moet dieper en het formaat is nog aan de krappe kant. Tijdens de TT heb ik wat han- en spandiensten uitgevoerd en zit dus gelijk in de TT commissie. Dit was een gezellige tijd bij Café Veninga.

Ik ben op zoek gegaan naar verbetering van mijn vogels en belande in mijn geboorteplaats Steenwijk bij keurmeester Henk van der Aa. Hij had een hele mooie stam grasparkieten waarvan er 1 wereldkampioen in Italië was geworden. Met 2 koppeltjes ben ik trots naar huis gekeerd. De rest van de vogels heb ik toen maar van de hand gedaan.

Intussen had de secretaris Willy Walters mij benaderd om het secretariaat op mij te nemen. Dit vond ik wel een uitdaging en heb het jaren met heel veel plezier gedaan en later toen Free Elling i.v.m. zijn werkzaamheden het voorzitterschap opgaf ben ik daar vanzelf ingerold.

Mijn houten volière begon steeds slechter te worden en heb toen besloten en grote stenen te bouwen, aansluitend aan de woning. Jans Sloots heeft mij hier mee geholpen en geleerd te metselen, beton storten, voegen etc. Het project is behoorlijk uit de klauwen gelopen. Het werd een volledig geïsoleerde en betegelde volière met afzuiging, centrale verwarming, automatische verlichting, keukentje met afvoer en water. 
In tussen was Henk van der Aa van plan al zijn vogels te verkopen. Ik bedacht mij niet en heb zijn gehele stam overgenomen. Intussen ook lid geworden van PSC (parkieten speciaal club). Het ging goed met de tentoonstellingen. Na 2 jaar topkweker bij de PSC, prijzen bij de District TT en bij onze eigen TT ook goede resultaten.

Maar de nieuwe volière bracht niet veel goeds. Papegaaienziekte met een grote sterfte onder mijn mooie vogels. De kweek was ook jaren achtereen slecht.

Wij kregen de kans om ons huidige huis te kopen met veel grond, dus ook een mogelijkheid om het eens met grote parkieten te proberen. Van Bert Greving kan ik het oude Gado (busmaatschappij) onderkomen overnemen die geheel gedemonteerd in de Molen van Gieten stond. Met vereende krachten van verschillende leden van de vogelvereniging komt er een grote volière van 8 bij 3 meter te staan met vluchten van ongeveer 4 meter.

                                                       De Voliere met de vluchten voor de grote parkieten

 
Van alle gemakken voorzien

Het tijdperk grote parkieten kan beginnen. Bergparkieten, Rosella's, Barrabanden en Valken waren de eerste vogels. Later Koningsparkieten, Brotegerissen, Princes of Wales, Pyruhha's, Fishery's, Roodruggen en zelfs een koppel papegaaien (Geel voorhoofd Venezuela's). De grasparkieten hebben hun plaats nog steeds niet ingeleverd bij mij!!!!

In 2007 heb ik nog een volière aan de andere kant van de woning geplaatst. Hierin zitten alleen grote parkieten. Mijn wens is om in de toekomst nog eens te kweken met Rose Kaketoe's en Arentinga's

                     Het nieuwe onderkomen voor de grote parkieten

Sinds 1988 ben ik lid en sinds 1998 voorzitter van de vogelvereniging Gieten. Ik doe dit met veel plezier. Het heeft wat tijd gekost om een andere koers te gaan varen. Zo min mogelijk vergaderen (alleen de noodzakelijke District en Bondszaken) en meer over vogels praten.
V.b. meer sprekers, ieder jaar een tafelkeuring, agenda punten als: te koop aangeboden of gevraagd en meer samen doen zoals naar TT van District,de Bond en ieder jaar een vogelpark. Het lijkt aan te slaan aangezien het ledental flink is gestegen en de bijeenkomsten goed worden bezocht. 1/3 van de leden is ook actief aanwezig en zijn bereid te helpen bij tentoonstelling opbouw en afbreken, kooien verven, districtvergaderingen bezoeken, vluchten bouwen etc. ik hoop nog lang voorzitter te mogen zijn van deze bloeiende vereniging met heel prettige collega bestuurders en enthousiaste leden.

Terug